Nalalapit na ang katapusan ng taon. Dalawang buwan na lamang at muling haharap ang mga Pilipino sa panibagong yugto ng kanilang buhay. Ngunit habang ang ilan ay nagsisimula nang magplano para sa mga selebrasyon ng Pasko at Bagong Taon, marami naman ang patuloy na nakikipagbuno sa tumataas na presyo ng bilihin, kakulangan ng oportunidad, at mabigat na pasanin ng pang-araw-araw na pamumuhay.
Ang buwan ng Oktubre ay kadalasang itinuturing na simula ng paghahanda para sa kapaskuhan. Sa mga pamilihan, unti-unti nang lumilitaw ang mga dekorasyon at produktong pang-regalo. Ngunit sa likod ng makukulay na ilaw at masayang musika, nananatili ang tahimik na pangamba ng maraming pamilya: sapat pa ba ang kanilang kinikita upang maitawid ang mga natitirang buwan ng taon?
Hindi maikakaila na patuloy na nararamdaman ng ordinaryong mamamayan ang epekto ng pagtaas ng presyo ng pagkain, kuryente, pamasahe, at iba pang pangunahing pangangailangan. Ang sahod ng maraming manggagawa ay tila nahuhuli sa mabilis na pagtaas ng gastusin. Para sa mga minimum wage earner, magsasaka, mangingisda, at maliliit na negosyante, bawat piso ay kailangang pag-isipang mabuti upang matugunan ang pangangailangan ng pamilya.
Habang abala ang pamahalaan sa pagbuo ng mga programa at pangako para sa kaunlaran, nananatiling mahalagang tanong kung gaano kabilis at gaano kalawak ang epekto nito sa buhay ng karaniwang Pilipino. Hindi sapat ang mga plano at pahayag lamang; kinakailangan ang konkretong aksiyon na mararamdaman sa hapag-kainan, sa trabaho, at sa pang-araw-araw na pamumuhay.
Ang Oktubre rin ay panahon ng paggunita sa iba’t ibang isyu na may kinalaman sa lipunan. Ito ay paalala na ang tunay na pag-unlad ay hindi lamang nasusukat sa mga numero ng ekonomiya, kundi sa kalidad ng buhay ng mamamayan. Ang isang bansang umuunlad ay yaong may mga mamamayang may sapat na pagkain, disenteng trabaho, ligtas na tahanan, at pag-asang maabot ang kanilang mga pangarap.
Sa paglapit ng pagtatapos ng taon, dapat ding magsilbing panahon ng pagsusuri ang Oktubre. Kailangang tanungin ng mga lider kung naging sapat ba ang kanilang serbisyo at kung tunay bang naririnig ang hinaing ng mga Pilipino. Ang pamamahala ay hindi lamang tungkol sa mga proyekto at programa, kundi tungkol sa pag-unawa sa tunay na kalagayan ng mga taong kanilang pinaglilingkuran.
Gayunpaman, hindi dapat mawala ang pag-asa ng sambayanan. Sa kabila ng mga pagsubok, nananatiling matatag ang mga Pilipino. Patuloy silang naghahanap ng paraan upang mabuhay, magsikap, at suportahan ang kanilang pamilya. Ang hamon ngayon ay hindi lamang ang pagharap sa kahirapan, kundi ang pagtiyak na ang bawat Pilipino ay may pagkakataong makaahon.
Ang Oktubre ay hindi lamang hudyat ng nalalapit na pagtatapos ng taon. Ito ay paalala na may dalawang buwan pa upang ituwid ang mga pagkukulang, tugunan ang mga pangangailangan, at magbigay ng tunay na pag-asa sa mamamayan. Sapagkat ang pinakamahalagang sukatan ng tagumpay ng isang bansa ay hindi lamang ang pag-unlad sa papel, kundi ang ginhawang nararamdaman ng bawat Pilipino.