Sa isang lalawigang binubuo ng malalayo at magkakahiwalay na pamayanan, palaging hamon ang paghahatid ng serbisyo publiko. Para sa ilan, ang layo ng isla, hirap ng biyahe, at limitadong akses sa pangunahing pangangailangan ay sapat nang dahilan upang mabalam ang tulong. Ngunit sa Polillo Group of Islands, muling pinatunayan ng Pamahalaang Panlalawigan ng Quezon sa pangunguna ni Governor Doktora Helen Tan na ang tunay na paglilingkod ay hindi nasusukat sa distansya, kundi sa determinasyong makarating sa mga taong nangangailangan.
Sa loob ng limang araw, tinungo ng pamahalaang panlalawigan ang mga bayan ng Panukulan, Polillo, Burdeos, Patnanungan at Jomalig upang ihatid ang programang “Kalinga sa Mamamayan, Libreng Gamutan” at iba pang serbisyong kapitolyo. Hindi lamang ito simpleng pagbisita; ito ay malinaw na mensahe na ang mga mamamayan sa mga isla ay hindi nakalilimutan, hindi napag-iiwanan, at hindi dapat kailanman maramdaman na malayo sila sa malasakit ng pamahalaan.
Mahalaga ang ganitong uri ng serbisyo dahil sa panahon ng pangangailangan, ang mamamayan ay hindi dapat maghanap nang maghanap kung saan lalapit. Gaya ng pahayag ni Governor Doktora Helen Tan, “Ang mamamayan, sa panahon na walang masusulingan, dapat nandoon ang gobyerno.” Sa mga salitang ito makikita ang diwa ng makataong pamamahala: ang gobyerno ay hindi lamang opisina, hindi lamang pirma sa papel, kundi presensyang handang dumamay, gumabay, at kumalinga.
Bukod sa libreng gamutan, isinagawa rin ang visitation sa mga Rural Health Unit, pamamahagi ng agricultural inputs, pamamahagi ng gamot sa mga barangay, distribusyon ng STAN Kabuhayan, STAN C Program at STAN Kalinga, gayundin ang Umpukang Panturismo at iba pang pagpupulong at proyekto. Ipinapakita nito na ang serbisyong dala ng kapitolyo ay hindi nakatuon sa iisang pangangailangan lamang. Kalusugan, kabuhayan, agrikultura, edukasyon, imprastraktura, at turismo—lahat ng ito ay bahagi ng mas malawak na layuning mapaangat ang antas ng pamumuhay ng mga mamamayan sa isla.
Kapansin-pansin din ang libo-libong benepisyaryong naabot ng serbisyong medikal: 2,995 sa Polillo, 2,661 sa Burdeos, at 3,408 sa Patnanungan. Ang mga numerong ito ay hindi lamang tala sa ulat. Sa likod ng bawat bilang ay may pamilyang nabigyan ng gamot, magsasakang natulungan sa kabuhayan, barangay na nadagdagan ang suporta, at mamamayang muling nakadama na sila ay bahagi ng prayoridad ng pamahalaan.
Sa ganitong hakbang, ang malalayong isla ay nagiging mas malapit sa sentro ng serbisyo. Ang dating hadlang na dagat, layo, at hirap ng biyahe ay napapalitan ng pag-asa, tiwala, at malasakit. Ito ang uri ng pamamahalang kailangang patuloy na palakasin—hindi naghihintay na lumapit ang mamamayan, kundi kusang lumalapit sa kanila.
Sa huli, ang tunay na sukatan ng isang pamahalaan ay hindi lamang kung gaano karami ang proyekto, kundi kung gaano kalayo ang kaya nitong tahakin para sa kapakanan ng tao. Sa Polillo Group of Islands, napatunayan na malayo man ang lugar, malapit pa rin ang serbisyo kapag may pusong handang maglingkod.